Szariat

Islam zawiera nie tylko rozbudowany system moralny ale też społeczny i gospodarczy. Ta część nauczania nazywana jest Szariatem i wzbudza lęk w wielu Europejczykach. Czy słusznie obawiamy się, że uchodźcy i imigranci ustanowią republiki islamskie w Europie? Historia i świat współczesny dostarczają mocnych argumentów, że powinniśmy być spokojni.

Koran i hadisy, czyli dzieje życia proroka Muhammada są źródłem prawa dla większości muzułmanów (sunnitów). Znajdują się tam regulacje dotyczące ekonomii, obyczajów czy prawo spadkowe. Z ich świętej księgi wywodzą się między innymi takie przepisy, że banki nie mogą pożyczać pieniędzy z procentem, nie wolno spożywać alkoholu czy włosy łonowe i pachy trzeba golić co najmniej co 40 dni.

Słowo Szariat znaczy tyle co „droga do wodopoju” i ma pomóc w kroczeniu Prostą Ścieżką do nagrody w życiu wiecznym. Z praktyką wśród muzułmanów jest podobnie jak w naszej kulturze. Społeczeństwa włoskie, irlandzkie czy polskie znane są z większej religijności a czeskie czy francuskie z laickości. Muzułmanie zamieszkują ogromny pas od Maroka do Indii, to jest odległość około 10 000 kilometrów. Tak obszerne terytorium zamieszkują różnorodne narody i ich podejście do islamu waha się od konserwatyzmu po liberalizm.

Wśród około 20 państw arabskich (państw o znacznym odsetku muzułmanów jest o wiele więcej) są tylko 4 takie, które uznać możemy za republiki islamskie; Iran, Pakistan, Afganistan i Mauretania. Poza tym monarchie w Zatoce Perskiej i Arabia Saudyjska uchodzą za państwa konserwatywne i autorytarne. Nie jest to jednak obraz zupełny. Ustroje państwowe Turcji i Tunezji należą do jednych z najbardziej laickich na świecie, a wśród swoich sąsiadów są prawdziwym wzorem rozdziału religii od państwa.

Na dzień dzisiejszy, spośród państw członkowskich Organizacji Współpracy Islamskiej w 9 z nich Szariat obowiązuje w pełni i jest prawnie usankcjonowany. W około 22 funkcjonuje pomocniczo w kwestiach związanych np. z zawarciem małżeństwa (dla przykładu w Polsce tę kwestię reguluje prawo kanoniczne). W 24 państwach Szariat nie obowiązuje w żadnej usankcjonowanej prawnie formie.
Statystyki pokazują, że większość muzułmanów nie żyje pod opresyjnym,
religijnym reżimem, więc dlaczego obcy im system mieliby przywozić do Europy?

W 2011 roku miała miejsce Arabska Wiosna Ludów, która objęła większość państw z dużym odsetkiem muzułmanów. Przebiegała w formie zamieszek, demonstracji, protestów, okupacji budynków rządowych, a w Libii i Syrii skończyła się wojną domową, w przypadku tego drugiego kraju, trwającą do dzisiaj. Przyczyną całego zamieszania były niewystarczające swobody obywatelskie, pogarszająca się gospodarka i potrzeba większej demokratyzacji. Podejrzewam, że to kolejny dowód na to, że wśród Arabów potrzeba świeckiego państwa jest bardzo silna.

Wielu ludzi sceptycznie nastawionych do uchodźców rozpowszechnia opinie o ich wiernopoddańczym stosunku do najbardziej arcykonserwatywnego islamu. Świat widzą tylko w bieli i czerni całkowicie zapominając o wielu odcieniach, w których sami mamy udział.

 

Dżihad

Islamofobia

5 Powodów za przyjęciem uchodźców

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *