Albatrosy – francuscy sentymentaliści

Niespotykany wkład w rozwój eurojepskiego dziedzictwa kulturalnego wniósł kierunek sentymentalistów. Szczególne miejsce wśród nich zajął Charles Baudelaire. Poeta skandalizujący, którego życie osobiste było pasmem zabaw, hulanek. Wiersze, które pisał są wyrazem jego postępowania. Pełne pesymizmu, smutku, bulwersujące, obrażające, wyzywające …

Utwory na miarę „końca wieku”. Dekadentyzm zamknięty w pigułce. Perła w koronie belle époque.

Albatros

Czasami marynarze dla pustej zabawy

Chwytają albatrosy, wielkie morskie ptaki,

Co niby towarzysze spokojni mkną w szlaki

Gorzkich otchłani morza, które prują nawy.


Zaledwie je na pokład załoga poniosła,

A natychmiast te króle błękitu wspaniałe

Bezsilnie opuszczają swoje skrzydła białe

I ciągną je za sobą jak drewniane wiosła.


Ten skrzydlak, jakże teraz na pokładzie nawy

Niezdarnie się porusza! Jak on śmieszny tobie,

Marynarzu, gdy fajkę twą glinianą dziobie

I na niepewnych nogach się chwieje kulawy!


Poeta jest podobny do tego chmur pana,

Który burze wyzywa, który drwi z łucznika;

Zaledwie gruntu ziemi stopą swą dotyka,

Wnet chodzić przeszkadzają mu skrzydła tytana.

Kim są albatrosy naszych czasów ?

3 komentarze

  1. loix O jeeeżu, panie Ludwiku, panie Ludwiku… No co pan tu nawypisywał? moodus Panie Moodusie, że się tak sentymentalistycznie zapytam, jak rzyć?

  2. Marlow
    Co tam Panie Bartolini… Jurandowa Danuśka to dopiero sentymentalistka była. Bo Jagienka to raczej taka naturystka, co jak pływała to jej było widać bobra, a dzieciom w kinie kazali na to patrzeć.

  3. moodus O rany, i pomyśleć, że myśmy wtedy z kumplami zwiali z tych Krzyżaków, żeby na ćmiki, nad rzekę skoczyć… Człowiek nie wiedział, że takiego fin de siècla traci. 😯

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *